Gemeente

Guido Wijgergangs
Guido Wijgergangs, projectmanager Wonen, Gemeente Breda

 

De gemeente Breda staat voor een forse woonopgave. In het Bredase bestuursakkoord Lef & Liefde heeft het college zich ten doel gesteld om binnen vier jaar 6.000 nieuwe woningen te  laten bouwen, dan wel in harde planning te hebben. Namens de gemeente Breda stelt Guido Wijgergangs, projectmanager Wonen: “De druk op de markt is erg groot. Elke kans om woningen te realiseren moet worden benut. Het concept van de compacte stad vraagt om die kansen vooral in de bestaande stad te zoeken, op lege plekken of in lege gebouwen. Daar hoort ook ons eigen gemeentelijke vastgoed bij”.

Het bestuursakkoord benadrukt de behoefte aan goedkope en betaalbare huurwoningen. Daarnaast worden een aantal specifieke ambities benoemd zoals de huisvesting van ouderen en mantelzorgers. Ook het belang van collectief particulier opdrachtgeverschap wordt benoemd. “Voor deze ambities kan overtollig  maatschappelijk vastgoed prima dienst doen”, stelt Guido. “In de dorpen rondom Breda worden soms oude scholen of wijkcentra ingezet voor wooninitiatieven van bewonerscollectieven."

Breda heeft ervaring met het transformeren van maatschappelijk vastgoed. Maar sommige objecten blijken buitengewoon complex. De voormalige Bredase Koepelgevangenis is daar een voorbeeld van. Dit monumentale complex doet tot 2020 dienst als escape-room en als decor van andere evenementen. Gelet op omvang en ligging is de koepelgevangenis een potentiële locatie voor wonen. Maar tot nu toe is daar, ondanks alle beschikbare creativiteit, geen financieel haalbare oplossing voor op tafel gekomen.

Bij Landgoed de Klokkenberg is het wel gelukt. Dit rijksmonument en voormalige sanatorium wordt thans in fasen getransformeerd tot een complex met grote en supergrote koopwoningen (tot 300 m2). Inzet en enthousiasme van plaatselijke bekende ondernemers bleek overigens een belangrijke succesfactor. Commitment blijkt key.

Hoe komen potentieel geschikte locaties op tijd in beeld bij de projectmanagers  van wonen. Als het gaat om het gemeentelijk vastgoed lopen er korte lijnen naar de eigen vastgoedafdeling. Toch moet Guido bekennen dat woningbouw pas in beeld komt als het vastgoed overtollig is verklaard en geen functie meer vervult voor de maatschappelijke partijen die de gemeente huisvest.  In het afwegingsproces is transformatie naar wonen geen issue.

Dat geldt nog sterker voor maatschappelijk vastgoed dat niet in eigendom is van de gemeente. De onderwijshuisvesting van primair en voortgezet onderwijs heeft de gemeente Breda op afstand gezet. Schoolbesturen regelen hun eigen huisvesting. Pas als de scholen er niets meer met hun gebouw kunnen, valt het terug aan de gemeente. Dat maakt proactief handelen lastig. De consequentie daarvan is dat de gemeente haar partners in onderwijs, zorg en andere sectoren actief moet opzoeken en het gesprek over de toekomst van hun huisvesting eerder moet aangaan. In die benadering ziet Guido Wijgergangs beslist nog verbetermogelijkheden.

Landgoed De Klokkenberg nabij Breda, van sanatorium naar woonenclave